Thrifty Thursday #97

Letztens hatte ich noch geschrieben, daß es zur Zeit Weihnachtsartikel zu stark reduzierten Preisen gibt und tatsächlich konnten wir beim Einkauf diese Woche auch nochmal davon profitieren: zwei vegane Schoko-Weihnachtsmänner von Lindt sind statt für 3,59 € für nur 0,50 € in den Wagen gehüpft. Lecker!

Außerdem haben mein Mann und ich ein gebrauchtes Abalone-Spiel, das aber absolut neuwertig ist, für 7 € hier in der Gegend abholen dürfen. Das Spiel ist eigentlich ganz simpel, aber da kann einem schon mal der Kopf rauchen 🙂

Italienisch #41

Habe einfach bei Duo weitergemacht. Passato prossimo ordnet sich allmählich, bei den ganzen Pronomen, die mir gerade um die Ohren fliegen, habe ich noch ein paar Fragezeichen 😉

Speiseplan #321

  • Montag: Shakshuka mit Bulgur
  • Dienstag: Chinakohlsuppe mit Kartoffeln und Hack
  • Mittwoch: Pasta mit Rohkostpesto und Salat
  • Donnerstag: indische Tomatensuppe, mit Reis oder Baguette
  • Freitag: Hühnerbällchencurry mit Paprika und Broccoli, dazu Mungbohnenreis
  • Samstag: Käsekartoffeln und Rahmwirsing
  • Sonntag: UWYH

WochenendRückblick #320

Mein Wochenende war irgendwie sehr schnell wieder rum. Mann und Sohn haben einige Kisten vom Dachboden geholt und ich konnte wieder ein wenig aussortieren. Ich habe Filme geguckt, mit Mann und Sohn Rummykub gespielt, gepuzzled, gelesen und getrommelt.

Zu essen gab’s neben den Plansachen milchfreien Zupfkuchen und Reste-Bratkartoffeln – lecker!

Niederländischer Text #30

Minimalisme en soberheid

Tijdens de laatste tien jaar of zo worden twee thema’s veel in de media besproken: minimalisme en soberheid. Minimalisme beschrijft een levensstijl die gemarkeerd wordt door weinig te bezitten en soberheid gaat misschien nog een stap verder – wie sober leeft, wil niet alleen niet zoveel bezitten, maar ook zoveel geld (als?) mogelijk sparen.

De redenen voor een minimalistische levensstijl zijn heel divers. Enkele mensen zeggen dat ze tijdens hun leven uitgevonden hebben dat het ze niet gelukkig maakt om veel te bezitten en dat ze liefer veel willen opleven. Andere mensen voelen zich ongemakkelijk als ze in een huis wonen waar iedere hoek vol zit met dingen. En weer andere zeggen dat ze minimalistisch leven om iets goeds voor het milieu te doen, bijvoorbeeld omdat ze niet zoveel dingen kopen en dan ook niet weggooien. Er zijn zelfs mensen die minimalistisch leven om geestelijke redenen, quasi een beetje als in een klooster, waar de mensen zich niet op hun bezit maar op god concentreeren.

Veel minimalisten zeggen dat hun levensstijl hun veroorlooft meer tijd voor zichzelf en voor hun familie te hebben, omdat ze niet zoveel tijd nodig hebben om hun besit te beheren (schoonmaken etc.). Ze weten precies wat ze hebben en waar het is, zodat ze niets moeten zoeken als ze het willen gebruiken. Haar leven (en woning) is overzichtelijker.

Minimalisten sparen globaal genomen wel geld, maar dat is niet de hoofdreden voor hun keus om minimalistisch te leven.

Uiteraard zijn de redenen voor een sobere levensstijl ook heel verschillend, maar het doel is eigenlijk in elk geval hetzelfde: zoveel geld te sparen als mogelijk. Enkele mensen doen dat omdat ze een bijzonder financieel doel hebben, andere omdat ze ertoe gedwongen zijn of omdat ze het gevoel hebben al genoeg te bezitten. Enkele zeggen ook dat een sobere levensstijl nog beter voor het milieu is dan een minimalistische, omdat de mensen probeeren ieder ding te repareren of opnieuw op een andere manier te gebruiken als het kapot is. Enkele sobere mensen gebruiken zelf het papier van de boter om ermee een bakblik te beboteren, zodat ze werkelijk het laatste kleine stuk boter kunnen gebruiken.

Ik persoonlijk probeer (na/van?) een mengsel van deze levensstijlen te leven. Ik vind het goed niet zoveel te bezitten omdat dat betekent dat ik niet zoveel tijd nodig heb om het huis schoon te maken. Veel dingen in het huis te hebben blijkt me onrustig en ik vind het ook niet leuk naar dingen zoeken te moeten. Bovendien hebben mijn man en ik het doel in de toekomst een barrièrevrije woning te kopen.

Thrifty Thursday #96

Zum ersten Mal seit längerem haben wir diese Woche für unseren Einkauf mal wieder unter 100 € bezahlt, genauer gesagt rund 77 €. Die Preisentwicklung mancher Produkte scheint mir etwas schizophren. Knäckebrot hat vor einem Jahr 0,69 € gekostet und kostet jetzt 1,29 €. Burgerbrötchen haben vor einem Jahr 0,79 € gekostet und kosten nun 0,89 €, nachdem sie kurzfristig auch mal bei 0,99 € lagen. Irgendwie erscheint mir das unlogisch bzw. sehr willkürlich…vermutlich essen die Leute einfach mehr Knäcke als Burgerbrötchen :twisted:

Eine frugale YouTuberin, der ich seit ungefähr zwei Jahren folge, hat diese Woche erzählt, daß sie und ihr Mann ihr finanzielles Ziel erreicht haben: seit Beginn ihrer supersparsamen Lebensweise haben die beiden genug Geld zusammengespart, um sich endlich ihr ersehntes Haus in genau der Gegend zu kaufen, wo sie hinwollten. Ich freue mich riesig für sie. Tatsächlich war sie zusammen mit noch zwei Frugalistinnen die größte Inspiration für mich. Und es zeigt mir auch, daß die Dinge, die wir tun, um Geld zu sparen, zielführend sind. Das ist einfach cool und ich wünschte, es wäre bei uns auch schon soweit…

Niederländischer Text #29: Hou op je fles!

De jeugdroman „Hau ab, Du Flasche!“ („Hou op je flas!“) van Ann Ladiges was vor het eerste gepubliceerd in 1978. Het onderwerp van dit boek is jeugdalcoholisme en hoe het gezelschap ermee omgaat – of niet.

We ontmoeten Roland Geiger, die verslaafd is aan alcohol. Hij is 15 jaar oud en hoewel hij eigenlijk een afspraak met een mogelijke baas heeft, gaat hij er niet, omdat hij zich ziel voelt en daarom besluit, voor het gesprekt nog iets te drinken.

In terugblikken ervaren we meer over hem. Zijn eerste ervaringen met alcohol maakt hij met zeven jaar (toen hij zeven jaar oud was?) tijdens een feest van zijn ouders. Nadat ze waren gegaan slapen drinkt Roland alle glazen uit die hij in de woonkamer kan vinden en hij houdt van het gevoel dat de alcohol veroorzaakt. We ervaren ook hoe zijn familie over het algemeen met alcohol omgaat: de arts van zijn moeder zegt haar dat ze graag een beetje borrel kan drinken om zich te kalmeren wanneer ze gestresseerd is en zijn vader gebruikt het als een uitvlucht iets met zijn vrienden te drinken om van zijn familie te ontsnappen.

Een paar jaren later ontmoet hij Buddi op school. Buddis ouders veroorloven dat hun zoon regelmatig alcohol drinkt omdat ze geen tijd voor hem hebben. Om Buddi te imponeren begint Roland ermee borrel te stelen en de beiden drinken vaker samen. Over de tijd merkt Roland dat hij altijd meer moet drinken om het effect van de alcohol te merken (voelen?), maar hoewel zijn vriendin Elisabeth hem vertelt dat ze het niet mooi vindt wanneer hij dronken is, kan Roland het uit eigen kraft (beweging?) niet meer veranderen.

Zijn leraar Titze probeert met Roland over zijn problemen te spreken, maar desondanks kan hij Roland niet redden. Roland stelt nu regelmatig alcohol en ook andere dingen die hij verkoopt om an geld te komen, zodat hij weer alcohol kan kopen.

Het einde van het boek beschrift weer hoe Roland niet naar zijn afspraak gaat maar iets drinkt omdat hij zich zo slecht voelt.

Ik heb dit boek voor het eerste (in?) 1994 in de zevende klas gelezen. Ik geloof niet dat ik destijds heb begrepen hoe ernstig en belangrijk het thema jugdalcoholisme was (en nog steeds is), omdat alcohol voor mij persoonlijk geen rol speelde en ik niet kon begreijpen waarom een mens het vrijwillig zou kiezen aan iets verslaafd te zijn. Tegenwoordig en met mijn eigen zoon kan ik speciaal (bijzonder?) niet begrijpen hoe ouders hun kinderen het veroorloven kunnen alcohol te drinken en hoe de ouders van Roland niet met dit thema omgaan.

Ik denk dat het een groot gevaar is niet met kinderen en tieners over alcohol te spreken en hun uit te legen hoe gevaarlijk het is iets te drinken. Natuurlijk kan het wel zijn dat men zich eerst goed en rustig voelt nadat men iets heeft gedronken, maar ik geloof dat al kinderen kunnen begrijpen dat alcohol een middel is dat de lichaam kan schadigen. Volgens mij moeten de ouders hun kinderen verklaren dat het oké is soms iets te drinken, maar dat ze voorzichtig moeten zijn om geen probleem te ontwikkelen.

Italienisch #40

Meine Lernwoche war okay. Duolingo hat mir eine Pause vom passato prossimo gegönnt und ich merke, daß sich da langsam was zu sortieren beginnt. Yay 🙂

Ich habe im Moment überhaupt keinen Elan dafür, mir Videos oder Podcasts reinzuziehen (für keine meiner Sprachen), und alles fühlt sich etwas zäh und klebrig an.

Speiseplan #320

  • Montag: Burger und Pommes
  • Dienstag: Chorizo Carbonara und Salat mit Jalapeño-Dressing
  • Mittwoch: Veggie-Chili mit Reis
  • Donnerstag: Rahmporree mit Salzkartoffeln und Linsenbratlingen
  • Freitag: Steinofenpizza mit Schwarzwälder Schinken, Rucola und Parmesan
  • Samstag: Möhrchen untereinander mit Frikadellen
  • Sonntag: UWYH

WochenendRückblick #319

Für mich macht es inzwischen eigentlich keinen echten Unterschied mehr, welcher Wochentag ist, da ich nur noch eine tägliche, aber keine wöchentliche Routine mehr habe. Ich muß nicht arbeiten oder einkaufen, kann keinen  Aktivitäten mehr außerhalb des Betts nachgehen, brauche nicht kochen, waschen oder sonstwas. Ich kann nur abgammeln und auf die Zukunft warten. Ich weiß, daß das für viele Leute himmlisch klingt, dieses faule Leben, aber das ist es nicht, wenn man nicht einmal sicher weiß, ob man je wieder mehr können wird. Außerdem bin ich von Natur aus ein neugieriger, aktiver Mensch und ich vermisse mein normales Leben.

Ich weiß nicht, ob es in der aktuellen Situation (aktuell? Seit dreieinhalb Jahren ist das nun so…) Sinn macht, sowas wie einen WochenendRückblick zu schreiben. Vielleicht für mich selbst, wenn ich das alles in ein paar Jahren mal lese. Ansonsten ist an meinem Leben gerade nichts interessant, allenfalls wenn man sich dafür interessiert, wie ein Mensch die totale Deprivation aushält, ohne durchzuknallen (der Trick sei hier verraten: ich schaffe es nicht. Ich schaffe nur, mich immer wieder sehr rational auf das jetzt Machbare zu fokussieren, mich durch Lernen und Lesen abzulenken, mich mit Routinen zu stabilisieren und gut zu essen).

Tja, das Wochenende. Es war wie jedes andere auch. Ich habe gelernt und gelesen, mit dem Mann gespielt und ebenfalls gelesen. Ich habe Musik gehört, leckere Sachen gefuttert, mit meiner Katze geschmust und ein bißchen im Netz gesurft.

Diese Seite verwendet Cookies, um die Nutzerfreundlichkeit zu verbessern. Mit der weiteren Verwendung stimmst du dem zu.

Datenschutzerklärung